PROMOCIJA KNJIGE LAURA BARNA: CRVENI PRESEK

11/12/2015

Plakat za info-page0001 (1)

O knjizi

Reč je o delu posvećenom najvećem srpskom impresionisti Kosti Miličeviću (1877–1920), i nastanku njegove slike „Vido, ostrvo smrti“ iz 1919. godine, stradaloj u nemačkom bombardovanju tokom Drugog svetskog rata. Roman upozorava da je umetničko delo neuništivo i kad mislimo da je uništeno, jer je život Veliki Kreator nezamislivih čuda!

Ovo je roman o pisanju romana i potrazi za građom o tragičnoj sudbini jednog od najzaslužnijih slikara srpskog umetničkog eksperimenta, koji su upustili duh i dah moderne Evrope u Srbiju, ali i sudbinama svih preosetljivih, nespremnih da zarad sitnih, trenutnih interesa izgube vekovima građen identitet. Takođe, to je roman o ljubavima, nesporazumima, željama i nadanjima, emocijama isprepletenim kroz savremene ali i događaje iz prošlosti, koje pisac kao glavni akter kroz nametnutu mu igru, u koju je uvučen spletom gotovo nemogućih okolnosti, prikuplja i od njih gradi autentičnu priču prilagodljivu svakom vremenu.

Izvesni Matematičar u svom iznajmljenom stanu, u nekadašnjoj prvoj Srpskoj crtačkoj i slikarskoj školi na Dorćolu, otkriva sef sa sedam crteža, koje je Kosta Miličević crtao u kupeu Orijent ekspresa na putu iz Minhena za Beograd 1903. godine, kao predskazanje Velikog rata (1914–1918). Igrom kombinatorike, Matematičar bira saveznike ali i bizaran način, pa i mesto – rusku knjižaru u centru Beograda – gde će im ostaviti crteže, svestan da će ih tek oni, svojim jakim senzibilom i povezanim sudbinama, sklopiti u jednu sliku kao magični pazl – čuvenu sliku „Vido, ostrvo smrti“, vraćajući je u život, ali i istoriju umetnosti.

O autoru

Laura Barna rođena je 6. februara 1964. godine u Jazovu (Banat). Školovala se u Splitu i Beogradu.

Objavljuje proze i stručne radove iz istorije umetnosti od 1995. godine. Njene priče i eseji zastupljeni su u mnogim antologijama, zbornicima i almanasima, a priče su prevođene na engleski, mađarski i poljski jezik.

Član je Udruženja književnika Srbije i Upravnog odbora Fonda “Isidora Sekulić”. Objavila je:

Romane: arheološki roman Protovir (Ars libri, Beograd i Besjeda, Banja Luka, 2003); Nevolje gospodina T. ili suteren (Narodna knjiga – Alfa, Beograd, 2005); Crno telo (Dereta, Beograd, 2007; drugo dopunjeno i prerađeno izdanje Zavod za udžbenike, Beograd, 2010), Sanatorijum pod belim (Dereta, Beograd, 2009), Đorđeoneova kletva (Zavod za udžbenike, 2011) i Pad klavira (Zavod za udžbenike, Beograd, 2013);

romansiranu biografiju Isidore Sekulić Moja poslednja glavobolja (Zavod za udžbenike, Beograd, 2008);

knjigu za decu Četiri elementa (Zavod za udžbenike, Beograd, 2009);

Monografiju: Devet srednjovekovnih manastira u Bosni (Luča, Subotica, 2006/2007);

Knjiga eseja: Umetnost nema definiciju (Unus Mundus, Niš, 2007);

Zbirke priča: Dijalog o kamenu (Lazar Komarčić, Beograd, 2008) i Tamo neka zanimanja, paradoksi jedenja vremena (Besjeda, Banja Luka, 2010).

Nagrade:Šumadijske metafore” (2003), “Milutin Uskoković” za pripovetku “Zapis” (2007. – nagrada se dodeljuje za najbolju pripovetku objavljenu na srpskom jeziku), “Miroslav Dereta” (2007, za roman Crno telo). Za knjigu Moja poslednja glavobolja dobila je nagrade “Branko Ćopić” i “Dimitrije Mitrinović”, a bila je i u najužem izboru za NIN-ovu nagradu.

Živi u Beogradu, stvara gde “slučaj” odredi.

 

Ostavi komentar

Vaš komentar će biti proveren pre objavljivanja